Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej informacji można znaleźć w Polityce plików Cookies

zamknij i nie pokazuj więcej
strona główna
    
dodaj do ulubionych
    
mapa strony
    
kontakt
PODSUMOWANIE PROJEKTU
31 grudnia 2016 fundacja ad vocem zakończyła realizację projektu „Przeciwdziałanie przemocy i ochrona praw dziecka poprzez umiejętne rozpoznawanie i reagowanie na dramat dziecka krzywdzonego”. Była to IV edycja realizowanego od 11 lat programu pt. „Jak rozpoznać dziecko krzywdzone”, tym razem w ramach Funduszu Inicjatyw Obywatelskich 2016. 
Celem projektu było ograniczenie zjawiska okrucieństwa wobec dzieci poprzez zwiększenie wykrywalności i reagowania na przemoc w stosunku do nich. 

Projekt składał się z czterech części:
 - przygotowanie 85 osób zawodowo pracujących z dziećmi do rozpoznawania dzieci krzywdzonych praz udzielania im skutecznej pomocy;
- druk i kolportaż w środowiskach uczestników projektu 500 egzemplarzy poradnika „Jak rozpoznać dziecko krzywdzone”;
- kampania społeczna „Jedenaste – nie bądź obojętny”;
- opracowanie rekomendacji poprojektowych, m.in. propozycji nowych uregulowań prawnych, lepiej zabezpieczających interes dzieci. 
Partnerami projektu byli: Urząd Miasta Krakowa oraz Krakowski Szpital Specjalistyczny im. Jana Pawła II, którzy m. in. zapewnili nieodpłatne sale wykładowe i warsztatowe na potrzeby projektu. 
Projekt miał również patronat mediów publicznych – Telewizji Kraków i Radia Kraków, za co serdecznie dziękujemy.
Projekt skierowany był do osób zawodowo pracujących z dziećmi lub na ich rzecz: pedagogów, psychologów, nauczycieli, pracowników socjalnych, kuratorów. W tej edycji uczestniczyła również kilkunastoosobowa grupa studentów z trzech krakowskich uczelni: Uniwersytetu Pedagogicznego, Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II i Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uczestnikiem też była posłanka – przewodnicząca parlamentarnego zespołu ds. dzieci oraz dziennikarka.
 
Projekt w liczbach:
- 144 godziny wykładów i warsztatów;
- 80 wydanych certyfikatów; 
- 5 zaświadczeń potwierdzających uczestnictwo w szkoleniu; 
- 500 egzemplarzy rozdanych poradników;
- kilkumiesięczna kampania społeczna w mediach i Internecie;
- ponad 700 ankiet ewaluacyjnych i badawczych;
- wysoka ocena projektu i wykładowców: 6,58 na 7-cyfrowej skali oceny. 
 
Podziękowania:
W imieniu fundacji ad vocem serdeczne podziękowania kierujemy do wszystkich tych, którzy okazali nam pomoc przy realizacji projektu. Szczególnie:
 
Panu Janowi Żądło
Dyrektorowi Wydziału Spraw Społecznych Urzędu Miasta Krakowa
 
Pani Bożenie Opach
Kierownikowi Referatu ds. Młodzieży i Seniorów Wydziału Spraw Społecznych Urzędu Miasta Krakowa
 
Pani Annie Prokop-Staszeckiej
Dyrektorowi Krakowskiego Specjalistycznego Szpitala im. Jana Pawła II
 
Pani Małgorzacie Rygiel
Kierownikowi Biura Marketingu i Promocji Krakowskiego Specjalistycznego Szpitala im. Jana Pawła II
 
Panu Marcinowi Leszczanieckiemu
Biuro Marketingu i Promocji Krakowskiego Specjalistycznego Szpitala im. Jana Pawła II
 
Pani Jadwidze Zając
Biuro Marketingu i Promocji Krakowskiego Specjalistycznego Szpitala im. Jana Pawła II
 
Pani Małgorzacie Łyżwińskiej-Kustra
Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie
 
Serdecznie dziękuję wszystkim wykładowcom, uczestnikom zespołu projektowego oraz uczestnikom projektu.
Specjalne podziękowania za okazaną pomoc kierujemy wolontariuszom, a szczególnie:
Pani Irenie Batko
Pani Agnieszce Bratek
Pani Justynie Poznańskiej
Pani Iwonie Umławskiej
 
- studentkom Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, za analizę i opracowanie ankiet ewaluacyjnych i badawczych oraz przygotowanie raportu ewaluacyjnego. 
 
Krótkie omówienie rekomendacji poprojektowych:
Rekomendacje poprojektowe to sprawy, które kierujemy do urzędów centralnych i ustawodawczych, ale to również te, którymi będziemy się zajmować pomimo zakończenia projektu. Tak jak poprzednio, próbujemy zwrócić uwagę na problemy słabo obecne w przestrzeni publicznej, w tym na poważny problem w polskim wymiarze sprawiedliwości, jakim jest przewlekłość postępowań sądowych i administracyjnych w sprawach dzieci, zwłaszcza dzieci ofiar przestępstw. Pragniemy zwrócić uwagę na powszechną plagę w polskim wymiarze sprawiedliwości, jaką jest nagminne umarzanie doniesień o przemocy również wobec dzieci, bagatelizowanie przemocy wobec dzieci. Częste kwalifikowanie zabójstw dzieci, jako pobicie ze skutkiem śmiertelnym, co oczywiście ma wpływ na znacznie niższe wyroki. Pragniemy również zwrócić uwagę na bezczynność polskiego wymiaru sprawiedliwości wobec zjawisk tzw. kulturowych, obyczajowych, kiedy to dwunasto-piętnastoletnie dziewczynki –Polki, zmuszane są do małżeństw aranżowanych, również do seksu. Zjawisko usprawiedliwiane względami kulturowymi. 
Będziemy propagować i informować jak korzystać z prawa do przymusowej izolacji osób stosujących przemoc. Dobre rozwiązanie, jakie jest zawarte w art.11 a. Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, jest niezwykle rzadko stosowane. Zwłaszcza, że ten środek nie tylko przerywa dramat ofiar, ale jest ma również ogromne znaczenie prewencyjne. 
W dalszym ciągu będziemy przekonywać, że niezbędne jest uzupełnienie programów kształcenia osób zawodowo pracujących z dziećmi lub na ich rzecz o problematykę rozpoznawania dzieci krzywdzonych i udzielania im skutecznej pomocy. 
 
Anna Grajcarek
Koordynator projektu
 






    
    
    
    


© 2017 - Fundacja Ad Vocem - All rights reserved - Wszelkie prawa zastrzeżone - polityka plików cookies
projektowanie stron www